Historia

Niekompetencja, brak dostatecznej kultury technicznej, niewydolność systemu czy lekceważące podejście nowych, powojennych władz miasta do zastanej, „poniemieckiej” infrastruktury? Na pewno wystarczyło wszystkiego po trochu, by nowoczesne jak na tamte czasy kąpielisko w gliwickim Parku Chrobrego doprowadzić w kilka powojennych lat do całkowitej ruiny.

Z Martą Paszko, antropolożką kultury, etnografką, muzealniczką, kierowniczką Działu Etnografii i Antropologii Miasta Muzeum w Gliwicach, kuratorką wystawy „Święci codzienni”, rozmawia Małgorzata Lichecka. 

Niemiecki Dom Kultury ma być przestrzenią, gdzie można tę historię poznawać, przeżywać i… czasem odkrywać na nowo.

W styczniu 1945 roku Armii Czerwonej na opanowanie całego miasta wystarczyły w zasadzie dwa dni, po czym rozpętało się piekło. 

Z dr. Bogusławem Traczem, historykiem katowickiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej i współkuratorem wystawy Muzeum w Gliwicach „‚45. Rok ostatni, rok pierwszy na Górnym Śląsku”, rozmawia Małgorzata Lichecka.
 

Otwarcie wystawy połączone z prezentacją książki „Internirung. Deportacja mieszkańców Górnego Śląska do ZSRS…” i spotkaniem z jej autorem – dr. Dariuszem Węgrzynem. 

Zapraszamy w podróż pełną niespodziewanych zwrotów akcji, upadków fortun, ale też przemyślanych inwestycji. Zapraszamy do świata pachnącego drogimi perfumami i aromatami kuchni francuskiej. 

Cenne jest to, co mają nam do przekazania poprzednie pokolenia, ale również opowieści, którymi dzielą się wnukowie, wnuczki, prawnukowie i prawnuczki.
Z Karoliną Jakoweńko i Izabellą Kühnel, pomysłodawczyniami projektu „Mozaika pamięci” realizowanego przez fundację Brama Cukermana i Dom Pamięci Żydów Górnośląskich Muzeum w Gliwicach, rozmawia Małgorzata Lichecka.

Wiele osób opowiadało o wydarzeniach formujących ich wspomnienia z dzieciństwa, z przeszłości we Francji, które mogłyby być nieistotne, a jednak jakoś zaważyły na tym, że właśnie te pamiętają i to do dziś.
Z Martą Paszko, antropolożką, koordynatorką projektu Muzeum w Gliwicach poświęconemu Wilczemu Gardłu, rozmawia Małgorzata Lichecka.

Widać je dość dobrze, ale to zadanie dla uważnych. Jeśli spojrzymy w głąb przejścia łączącego ruchliwą ulicę i ciche wewnętrzne podwórko zamknięte śródmiejskimi kamienicami, zobaczymy dziesięciometrowy fragment szyn, a gdy wyjdziemy z bramy i spojrzymy w górę, tuż pod wykuszem znajdziemy dwa inicjały „C” i „K”. Oba artefakty mają 124 lata i powstały w czasach, kiedy kamienica o przedwojennym adresie Wilhelmstrasse 4 ( dziś Zwycięstwa 12) należała do znanego wrocławskiego przedsiębiorcy.