Diecezja gliwicka wzbogaciła się o 36 nowych nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, którzy będą mogli pomagać kapłanom, jednak przede wszystkim – zaniosą Komunię Świętą do osób starszych i schorowanych.
8 grudnia w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w gliwickiej katedrze św. Apostołów Piotra i Pawła zostało ustanowionych 36 nowych nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej. To ustanowienie jest efektem odpowiednich przygotowań, a mowa o przebytym kursie, który składał się z czterech spotkań, organizowanych na przełomie października i listopada.

Tradycja

Nadzwyczajni szafarze są obecni w Gliwicach już od 32 lat. Jak zauważa rzecznik prasowy diecezji ks. Krystian Piechaczek, najstarsi nadzwyczajni szafarze pełnią funkcję dwa lata dłużej, niż istnieje diecezja gliwicka. - Nadzwyczajni szafarze towarzyszą mi właściwie od samego początku odkąd jestem księdzem, czyli 32 lata i moje doświadczenie ich dotyczące jest od zawsze pozytywne. Nadzwyczajnymi szafarzami zajmuję się w naszej diecezji prawie od 20 lat, praktycznie połowę z nich zdążyłem przygotować do tej funkcji, a wielu osobiście znam – mówi ksiądz.
W 2021 roku ustanowiono 37 szafarzy, jednak ubiegłoroczni kandydaci byli z dwóch lat, ponieważ w roku 2020 ze względu na pandemię kurs się nie odbył.

Możliwości, warunki i predyspozycje 

Nadzwyczajnym szafarzem może zostać osoba pomiędzy 25 a 65 rokiem życia. Tegoroczna grupa mężczyzn sięgnęła zarówno tej dolnej, jak i górnej granicy wiekowej. - W diecezji gliwickiej w ogromnej większości funkcję nadzwyczajnego szafarza spełniają panowie, aczkolwiek nie brakuje też pań, są to przedstawicielki różnych wspólnot zakonnych, ale i przedstawicielki instytutów życia konsekrowanego. O tym, czy nadzwyczajny szafarz jest potrzebny w parafii decyduje ksiądz proboszcz – zauważa ks. Piechaczek.
Proboszcz jest upoważniony, by w swojej parafii znaleźć odpowiednich kandydatów do pełnienia tej funkcji, którzy powinni odznaczać się kilkoma istotnymi przymiotami: zdrową pobożnością eucharystyczną, dojrzałością w wierze, intensywnym życiem sakramentalnym, odznaczać wzorowym życiem moralnym, solidnością w pracy zawodowej. Powinni posiadać odpowiednie kwalifikacje intelektualne, ponadpodstawowe wykształcenie, ważna jest sprawność psychofizyczna oraz takie cechy charakteru, jak otwartość, służebna postawa wobec innych, czy łatwość w nawiązywaniu kontaktów. Kandydaci jeśli są małżonkami, to powinni prowadzić wzorowo swoje małżeństwa, rodziny.

Obowiązki 

Pierwszym podstawowym, a zarazem najważniejszym obowiązkiem nadzwyczajnego szafarza jest zanoszenie komunii świętej chorym - do domów, szpitali, domów opieki lub hospicjów. Kolejne to: pomoc w rozdawaniu komunii św. podczas mszy św., ale tylko w określonych sytuacjach, gdy jest zbyt mała liczba księży, a zbyt dużo wiernych przystępujących do komunii św., lub kapłan ze względu na wiek jest w stanie odprawić mszę św., jednak ma problem, by rozdać komunię. Szafarze mogą być brani do pomocy, by przeprowadzić wystawienie Najświętszego Sakramentu w kościele, jeżeli kapłan z ważnych powodów nie może być wówczas obecny.
- Nadzwyczajny szafarz to ogromna pomoc dla ludzi chorych, cierpiących, których kapłani z różnych powodów mogą odwiedzać jeden raz w miesiącu, najczęściej dzieje się to w pierwszy piątek, czy sobotę miesiąca. Dzięki obecności nadzwyczajnych szafarzy, ta grupa naszych wiernych może przystępować do komunii św. znacznie częściej, na przykład co tydzień – podsumowuje rzecznik.

Patrycja Cieślok-Sorowka