Choć tego nie widać na pierwszy rzut oka, spacerując po mieście, stąpamy po gęstej sieci instalacji: wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, telekomunikacyjnej i ciepłowniczej. Wśród nich szczególnie istotna jest kanalizacja sanitarna – system, który aby działać sprawnie, musi być szczelny i prawidłowo podłączony.
Niestety, wciąż zdarzają się przypadki, gdy woda deszczowa – zamiast trafić do kanalizacji deszczowej – błędnie podłączona jest do kanalizacji sanitarnej. To nie tylko szkodzi środowisku, ale również obciąża system, zwiększa ryzyko awarii i generuje wysokie koszty eksploatacyjne.
Miasto Gliwice – ze względu na swój wiek oraz dynamiczny rozwój – przeszło liczne przebudowy infrastrukturalne. W efekcie funkcjonują tu trzy typy sieci kanalizacyjnych: ogólnospławna, sanitarna i deszczowa. Ich prawidłowe działanie zależy nie tylko od nakładów technicznych, ale również od świadomości mieszkańców.
Jak wygląda kontrola przyłącza?
Gliwickie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji (PWiK) regularnie prowadzi kontrole poprawności podłączeń do sieci kanalizacyjnych. Dbałość o środowisko oraz konieczność przestrzegania przepisów dotyczących czystości wód motywują do wdrażania systematycznych działań kontrolnych.
Pierwszym krokiem jest analiza mapowa – obecnie PWiK korzysta z systemu GIS, który umożliwia sprawdzenie przebiegu sieci, skrzyżowań, kolizji oraz potencjalnie błędnych połączeń pomiędzy kanalizacją sanitarną a deszczową.
Każdy mieszkaniec może samodzielnie dokonać wstępnej weryfikacji, korzystając z Miejskiego Systemu Informacji Przestrzennej (MSIP) – narzędzia dostępnego online, zawierającego dane o infrastrukturze technicznej miasta.
Kolejnym etapem jest kontrola w terenie, prowadzona przez pracowników PWiK z wykorzystaniem trzech sprawdzonych metod: barwienie, zadymianie i inspekcja TV.
1. Barwienie – szybka i prosta metoda
To bezinwazyjna i niedroga metoda, polegająca na wlaniu wody z zielonym barwnikiem do wybranego urządzenia – np. rynny, kratki ściekowej czy toalety. Następnie obserwuje się wcześniej wytypowaną studzienkę kanalizacyjną, aby sprawdzić prawidłowość odpływu wody.
Technika ta pozwala szybko wykryć błędne podłączenia, takie jak nieprawidłowe odprowadzenie wód deszczowych do kanalizacji sanitarnej.
2. Zadymianie – gdy trzeba więcej informacji
To metoda wykorzystująca specjalistyczny sprzęt: wytwornicę dymu i agregat prądotwórczy. Urządzenia te wytwarzają dym i wtłaczają go do kanalizacji przez studzienkę, którą szczelnie zakrywa się, aby uniemożliwić wydostawanie się dymu na zewnątrz w sposób niekontrolowany.
Po uruchomieniu zestawu kontrolerzy z PWiK obserwują miejsca, w których dym się wydostaje. Jeżeli pojawi się on np. przy rynnie lub kratce wpustu deszczowego, może to świadczyć
o nieprawidłowym podłączeniu tych instalacji do kanalizacji sanitarnej zamiast do deszczowej.
Dym stosowany podczas badań jest w pełni bezpieczny dla ludzi i środowiska – to ta sama nieszkodliwa mgła wykorzystywana na wydarzeniach artystycznych.
Dzięki tej metodzie możliwe jest szybkie i skuteczne wykrycie błędnych podłączeń bez konieczności prowadzenia prac odkrywkowych.
3. Inspekcja TV – metoda dokładna, ale kosztowna
To najbardziej precyzyjna, ale też najbardziej kosztowna metoda weryfikacji. Polega na wprowadzeniu kamery inspekcyjnej do wnętrza kanału przez studzienkę rewizyjną. Kamera – poruszana ręcznie lub automatycznie – przemieszcza się wzdłuż rury kanalizacyjnej, rejestrując na bieżąco obraz z wnętrza instalacji.
Dzięki tej metodzie można:
ocenić stan techniczny kanału (np. spękania rury, zatory, zarwania),
zidentyfikować wszystkie podłączenia i odgałęzienia,
porównać rzeczywisty układ sieci z informacjami zawartymi na mapach,
wykryć błędne lub nielegalne podłączenia.
4. Co możesz zrobić jeszcze jako właściciel?
Zadbaj o bezpieczne sąsiedztwo kanalizacji
Przy projektowaniu i ustalaniu lokalizacji ciągów kanalizacyjnych niezwykle ważne jest zachowanie minimalnych odległości od zabudowy oraz innych elementów infrastruktury technicznej – takich jak sieci wodociągowe, gazowe, energetyczne czy teletechniczne.
Zachowanie odpowiednich odstępów ma kluczowe znaczenie nie tylko dla bezpieczeństwa, ale też trwałości i bezawaryjności całej instalacji. Dzięki temu można uniknąć niezamierzonych kolizji, trudnych napraw oraz kosztownych awarii.
W poniższej tabeli znajdziesz zalecane minimalne odległości kanalizacji od wybranych sieci, elementów zagospodarowania przestrzeni oraz drzew. Warto się do nich stosować nie tylko przy nowych inwestycjach, ale również podczas planowania zmian w istniejącym otoczeniu.
Pamiętaj – drzewa i rozbudowana roślinność mogą wpływać na sieć kanalizacyjną: ich korzenie często przerastają rury, powodując uszkodzenia lub zatory. Warto więc planować nasadzenia
z uwzględnieniem przebiegu przyłączy!
Materiał partnera
Komentarze (0) Skomentuj