Wraz z zakończeniem minionego sezonu artystycznego kończy się pewna epoka dla gliwickiej kultury. Z początkiem września Teatr Miejski oficjalnie zmieni swoją nazwę, zyskując nowego patrona. Instytucja podsumowuje wyjątkowo intensywne miesiące pracy, które obfitowały w premiery, prestiżowe nagrody, działania edukacyjne i rekordową frekwencję.
Na mocy uchwały Rady Miasta z 23 kwietnia 2026 roku, od 1 września instytucja zyska miano Teatru im. Tadeusza Różewicza. Dyrektor Grzegorz Krawczyk zaznacza, że starania o patronat słynnego poety – który przez lata mieszkał przy ulicy Zygmunta Starego w Gliwicach – trwały od samego początku istnienia nowej sceny w 2016 roku. Zmiana nazwy odbywa się za zgodą spadkobierców twórcy, Julii i Kamila Różewiczów, i choć teatr żegna słowo „miejski” w oficjalnym tytule, jego twórcy podkreślają, że w swoim charakterze nadal pozostaje nierozerwalnie związany z miastem.
Pięć premier i prestiżowe laury
W ciągu minionych miesięcy gliwicka publiczność miała okazję obejrzeć pięć nowych produkcji:
„Piotruś Pan. W cieniu dorosłości” (reż. Przemysław Jaszczak),
„Zimny prysznic” (aut. i reż. Fred Apke),
„Ludzie bezdomni” (reż. Wojtek Klemm),
„Przedmiot Prawdy” (reż. Tomasz Man) – polska prapremiera,
„Skąpiec” (reż. Jarosław Tumidajski).
Sezon przyniósł także znaczące wyróżnienia dla zespołu. W marcu teatr uhonorowano dwiema Złotymi Maskami: za najlepszy spektakl uznano „Drakulę” w reżyserii Jakuba Roszkowskiego (sztuka reprezentowała również miasto na rzeszowskim Festiwalu Arcydzieł), a statuetkę dla najlepszego aktora odebrał Paweł Pawlik za rolę w spektaklu „Odlot!”. Ponadto we wrześniu Maciej Piasny otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Gliwice za osiągnięcia w dziedzinie kultury.
Festiwalowy blask i poszukiwanie nowych dramatów
Maj upłynął pod znakiem Gliwickich Spotkań Teatralnych. Przez tydzień na trzech scenach wystąpiła plejada polskich gwiazd, m.in.: Anna Seniuk, Daniel Olbrychski, Mariusz Bonaszewski, Adam Woronowicz, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik czy Arek Jakubik. Festiwal zgromadził blisko 2300 widzów, którym zaoferowano możliwość zakupu karnetów, uprawniających także do udziału w spotkaniach z artystami.
Teatr konsekwentnie promuje również współczesną dramaturgię. W listopadzie rozstrzygnięto IV edycję Konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. T. Różewicza, w którym triumfował Marcin Teodorczyk z tekstem „Papier, Kamień, Nożyce. Relacje z pogranicza” (premiera planowana jest na styczeń 2027 roku). Promocja tekstów konkursowych wyszła także poza granice miasta – we współpracy z krakowską AST zorganizowano cykl czytań performatywnych „Światło na Tekst” w Teatrze Barakah, prezentując wyróżnione utwory z dotychczasowych edycji. Czytania odbywały się również w samych Gliwicach.
Edukacja i teatr dla każdego
W minionym sezonie oficjalnie powołano do życia dział edukacji. Zespół prowadził warsztaty wielopokoleniowe, spacery po teatralnych zakamarkach, a także zainicjował działanie grupy dla seniorów „Archiwum Głosów”. Działalność edukacyjna objęła również wyjścia do placówek oświatowych oraz udział w plenerowych piknikach miejskich.
Ważnym krokiem w stronę zwiększenia dostępności instytucji było stworzenie w teatralnym foyer pokoju wyciszeń. Inicjatywa jest częścią projektu „Teatr w zasięgu”, finansowanego ze środków europejskich, którego celem jest otwarcie przestrzeni sztuki na zróżnicowane potrzeby wszystkich widzów.
mp/TMwG


Komentarze (0) Skomentuj